แหะ...แหะ...ขอโทษทีนะคะที่หายไปนาน แต่ตอนนี้กลับมาแล้วจ้า

สบายดีกันนะคะ...อิอิ เพื่อนๆชอบลูกโป่งสวรรค์กันบ้างไหมคะ

ส่วนตัวแล้วเราชอบมากๆเลย สีใสๆพาใจให้ใฝ่ฝันไปไกล

จะดีแค่ไหนนะที่เราสามารถล่อยขึ้นไปบนท้องฟ้าได้

เหมือนกับลูกโป่งสวรรค์ ตอนเด็กๆเราชอบจินตนาการและคิดไปเองว่า

ถ้าเราถือลูกโป่งไว้มากๆ เราจะลอยขึ้นไปบนฟ้าได้ ถ้ามองโลกจาก

มุมสูงคงรู้สึกดี เป็นบ้า...... ได้แต่ลองคิดค่ะ ไม่เคยทำดู หรอกจะบอกให้ หุหุ

มีครั้งนึงตอนปฏิวัติใหม่ๆ ไอ้เราก็บ้าเห่อ แวะไปดูทหารกับรถถังหน่อย

พอไปดู โอ้ แม่เจ้า นี่มันงานวัดดีๆนี่เอง(คิดในใจ) มีของกินขาย แถมมี

ลูกโป่งสวรรค์เสียด้วย วันนั้นเป็นวันหยุดค่ะ คุณพ่อคุณแม่ ก็เลยพาลูกน้อย

มาเที่ยวดูรถถังเสียเลย พอดีเราเดินผ่านเด็กหญิงคนนึง.อ้วนน่ารักน่าหม่ำเสียจริงๆ

ทำลูกโป่งสวรรค์หลุดมือ หน้าตาหนูน้อยเริ่ม แบ่ะ..แบบว่าจะร้องไห้........

แต่ดีที่แฟนเราเร็วยังกะลิง กระโดดไปคว้าไว้ได้ทัน หนูน้อยทำหน้า งงๆ

แล้วก็ยิ้มออกมา เราว่าแกคงตกใจที่ลูกโป่งสวรรค์จะหายไป....รู้สึกได้เลยว่า

เจ้าลูกโป่งสีใสๆธรรมดาๆ จะมีความสำคัญมากมายกับเด็กน้อยได้ขนาดนี้

และนี่ก็คืออีกหนึ่งความทรงจำวัยเด็กที่อยากเก็บไว้ตลอดไปค่ะ

แล้วเพื่อนๆล่ะคะ มีความทรงจำเกี่ยวกับลูกโป่งสวรรค์บ้างหรือเปล่า เอ่ย

** ขอสงวนภาพทุกภาพที่ปรากฎ ใน blog แห่งนี้นะคะ

จริงๆแล้วเราเป็นคนที่ไม่ค่อยฝันเท่าไหร่

หรือฝันแล้วตื่นมาจำไม่ได้ก็ไม่รู้ 555+

แต่ที่จำได้เคยฝัน เหมือนนวนิยายเลย

คือ มีเมืองอยู่เมืองนึง เป็นเมืองที่รุ่งเรืองมากในอดีต

(ออกแนวฝรั่งนิดๆ) ผู้คนในเมืองอยู่กับอย่างสงบสุข

แต่จู่ๆก็ถูกความมืดมิดเข้าครอบงำ กลายเป็นเมืองที่โดน

สาป....จะไม่มีทางเห็นพระอาทิตย์ ทุกๆวันและเวลา

จะมีแต่กลางคืนเท่านั้น วิธีแก้ก็คือ จะต้องสร้างโบสถ์ศักดิ์สิทธ์

ขึ้นมา.....ให้เสร็จ แล้วมันจะนำมาซึ่งแสงสว่าง การสร้างโบสถ์

ได้ดำเนินมาอย่างต่อเนื่อง แต่ทุกๆเที่ยงคืนจะมีสัตว์ร้ายมีปีก

(ตัวอะไรก็ไม่รู้ ตัวเหมือนคน น่าตาหน้ากลัวและก็มีปีกบินได้)

คอยมาทำลาย ก่อกวน ไม่ให้โบสถ์เสร็จ ...............

ส่วนตัวเราเป็นอะไรในฝันรู้ไหม....5555+ คำตอบก็คือ

ส่วนหนึ่งของคนงานก่อสร้างโบสถ์ โธ่...นึกว่าจะได้รับ

บทเด่นๆ ซะอีก (แง..) แต่คนงานทุกคนเหมือนเป็นทั้งคนงาน

และก็นักรบไปในตัวด้วยเลย...ทุกๆคนจะมีดาบคู่กาย

คอยไล่เจ้าสัตว์ร้าย .....เรื่องนี้มีพระเอกด้วยนะ 5555+

เป็นลูกกษัตริย์เมืองแห่งนี้ มาตกหลุมรักกับสาวคนงาน

ก่อสร้าง นั่นก็คือ เราเอง....อิอิอิ จะบอกว่าหล่อมากอ่ะ

แต่ตอนนี้นึกหน้าไม่ออกแล้ว ฝันมานานโข....

หน้าตาไม่ใช่หน้าแฟนเราด้วยสิ ฮิฮิ.... เราทั้ง 2 ร่วมกันต่อสู้

และร่วมสร้างโบสถ์ศักดิ์สิทธ์จนสำเร็จ ท้องฟ้าที่มืดมิด

ก็เปิดออก แสงตะวันเริ่มสาดแสงลงมา ผู้คนในเมือง

ดีใจกันมาก....และชีวิตที่แสนสงบก็กลับมาอีกครั้ง

แล้วจู่ๆฉันก็ตื่น.... อ้าวเฮ้ย.... ไม่มีฉากเลิฟซีนด้วย

ฉาก จุ๊บ กับหนุ่มหล่อซัก ซีน ก็ไม่มี โธ่เสียดายชะมัด!!!

555+ นี่แหละค่ะความฝันของเรา ท่าทางจะดูหนังมาก

ไปหน่อย ฮิฮิ....

ภาพนี้อาจจะไม่เกี่ยวข้องกับฝันบ้าๆบอๆ

ของเราเท่าไหร่ แต่ภาพชิ้นนี้ชื่อ "ความฝัน"

งานเก่าของเราค่ะ

*** ขอสงวนภาพทุกภาพใน blog แห่งนี้ค่ะ

บ้านไม่ติดแอร์ก็ลำบากเหมือนกันนะเนี่ย....ร้อน

แต่ถ้าติดจริงๆเราก็คง เปิดเฉพาะตอนที่ร้อนมากๆ เท่านั้นเอง

เพราะเราแพ้แอร์....เวลาอยู่ห้องแอร์นานๆเราจะเจ็บตา

ไม่รู้คนอื่นเป็นกันบ้างไหม ที่สำคัญ ขนลุก ด้วย!!!

ถ้าหนาวมากๆ 555+......

ชิ้นนี้ที่ติดค้างเมื่อวานว่าจะเอามาลง เป็นภาพที่

วาดไว้นานแล้วแต่ก็ไม่เสร็จสมบูรณ์ซักที

เพราะช่วงนี้ เริ่มหมดไฟ ต้องไปหาเชื้อเพลิงมาใหม่

แล้วค่อยเดินหน้าต่อไป สู้ๆ

ไว้จะทยอยงานเก่าๆมาลงค่ะ.......

*** ขอสงวนภาพทุกภาพที่ปรากฏใน blog แห่งนี้ค่ะ